Ebeveynlerin Maruz Kaldıkları Çocukluk Çağı Kötü Muamelesi ile Cinsel Eğitime Yönelik Tutumları Arasındaki İlişkinin Belirlenmesi

Abstract Aim: The aim of this study is to determine the relationship between parents' experiences of maltreatment during childhood and their attitudes towards sexual education. Method: The research was conducted descriptively. A total of 325 parents participated in the study. Personal Information Form, Attitude Towards Sexual Education Scale (ATSES), and Childhood Adverse Experiences Scale (CAES) were used." Findings: Of the parents who participated in the study, 86.8% were mothers and 13.2% were fathers. The mean age of the parents was 36.55±6.00 years. The percentage of parents who find it appropriate to provide the first sexual health education to children between the ages of 4-6 is 40.3%. The mean total score of parents on the Attitude Towards Sexual Education Scale (ATSES) was 139.80±12.31, and the mean total score on the Childhood Adverse Experiences Scale (CAES) was 1.50±1.93. As the level of education increases, positive attitudes towards sexual education also increase (p<0.05). Parents whose children receive sexual health education at schools have higher attitudes towards sexual health education for their children (p<0.05). There is no significant relationship between the Childhood Adverse Experiences Scale and the Attitude Towards Sexual Education Scale (r: -0.010, p: 0.850). Conclusion: Parents have high attitudes towards sexual health education, and childhood adverse experiences are low. There is no significant relationship between parents' childhood adverse experiences and their attitudes towards sexual education. Increasing parental education levels and including sexual health information in educational content not only positively influence attitudes towards sexual education but also increase awareness of adverse childhood experiences.

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ebeveynlerin çocukluk döneminde yaşadıkları kötü muamele ile cinsel eğitime yönelik tutumları arasındaki ilişkiyi belirlemektir. Yöntem: Araştırma tanımlayıcı olarak yapılmıştır. Araştırmaya 325 ebeveyn katılmıştır. Kişisel Bilgi Formu, Cinsel Eğitime Yönelik Tutum Ölçeği (CEYTÖ), Çocukluk Çağı Olumsuz Yaşantılar Ölçeği (ÇÇOYÖ) kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan ebeveynlerin %86,8’i anne, %13,2’si babadır. Ebeveynlerin yaş ortalaması 36,55±6,00’dır. Çocuklara verilecek ilk cinsel sağlık eğitiminin 4-6 yaş arasında verilmesini uygun gören ebeveynlerin oranı %40,3’tür. Ebeveynlerin CEYTÖ toplam puan ortalamaları 139,80±12,31, ÇÇOYÖ toplam puan ortalaması 1,50±1,93’tür. Eğitim seviyesi arttıkça cinsel eğitime yönelik olumlu tutum artmaktadır (p<0,05). Okullarda cinsel sağlık eğitimi alan ebeveynlerin çocuklarının cinsel sağlık eğitimine yönelik tutumları yüksektir (p<0,05). Çocukluk çağı olumsuz yaşantılar ölçeği ile cinsel eğitime yönelik tutum ölçeği arasında anlamlı ilişki bulunmamaktadır (r: -0,010 p:0,850). Sonuç: Ebeveynlerin cinsel sağlık eğitimine yönelik tutumları yüksek, çocukluk çağı olumsuz yaşantıları düşüktür. Ebeveynlerin çocukluk çağı olumsuz yaşantıları ile cinsel eğitime yönelik tutumları arasında anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır. Ebeveyn eğitim düzeyinin artması ve eğitim içeriğinde cinsel sağlık bilgilerinin yer alması cinsel eğitime yönelik tutumu olumlu yönde arttırmakta aynı zamanda olumsuz çocukluk çağı yaşantılarına olan farkındalığı arttırmaktadır.