HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK UYGULAMA VE KLİNİK EĞİTMENE İLİŞKİN TUTUMLARININ BELİRLENMESİ: İLİŞKİSEL BİR ÇALIŞMA

Introduction: Determining the attitudes of nursing students to clinical practices and their perceptions of clinical instructors is essential for contributing to the identification of factors affecting students' motivation and performance in clinical practice, both negatively and positively. This, in turn, aids in exploring solutions to address potential challenges. The purpose of this study is to ascertain nursing students' perceptions about clinical practice and clinical instructors in this context. Materials and Methods: The population of this descriptive and correlational study consisted of all students enrolled in a nursing department at a university, and all students who consented to attend were added in the sample. Data for the study were gathered using a Personal Information Form, the Nursing Students’ Attitude towards Clinical Practice Scale (NS-ACPS), and the Nursing Students’ Perceptions towards Instructor Care Scale (NS-PICS). Results: The total score on the Attitude Scale towards Clinical Practice for Nursing Students was 97.93±19.10. The average total score on the Perceptions Scale of Nursing Students towards Instructor Care for students participating in the study was determined as 98.51±14.57. Conclusion: Students' attitudes toward clinical practice and their assessments of the care they receive from their instructors are significantly and favorably correlated. As students' perceptions of instructor care increase, their positive attitudes towards clinical practice also increase.

Giriş: Hemşirelik öğrencilerinin klinik uygulamalara ilişkin tutumlarının ve klinik eğitmenlere ilişkin algılarının belirlenmesi, klinik uygulama motivasyon ve performansını etkileyen olumlu ya da olumsuz durumların saptanması ve çözüm yollarının üretilmesinde önemli bir katkı sunacaktır. Bu bağlamda bu çalışma, hemşirelik öğrencilerinin klinik uygulama ve klinik eğitmene ilişkin tutumlarının belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişkisel nitelikteki bu araştırmanın evrenini bir üniversitede hemşirelik bölümünde okuyan tüm öğrenciler oluşturmuş, örnekleme de çalışmaya katılmayı kabul eden tüm öğrenciler alınmıştır. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Hemşirelik Öğrencileri için Klinik Uygulamalara Yönelik Tutum Ölçeği ve Hemşirelik Öğrencilerinin Eğitmen Bakımına İlişkin Algıları Ölçeği ile toplanmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan öğrencilerin, %72.8’i kadın olup, %62.7’si hemşireliği isteyerek seçmiş olup, %85.1’i kliniğe başlamadan önce teorik hazırlık yapmaktadır. Hemşirelik Öğrencilerinde Klinik Uygulamalara Yönelik Tutum Ölçeği toplam puanı 97.93±19.10’dir. Çalışmaya katılan öğrencilerin, Hemşirelik Öğrencilerinin Eğitmen Bakımına İlişkin Algıları Ölçeği toplam puan ortalaması ise 98.51±14.57 olarak bulunmuştur. Sonuç: Öğrencilerin eğitmen bakımına ilişkin algıları ile klinik uygulamaya yönelik tutumları arasında anlamlı ve pozitif yönde bir ilişki vardır. Öğrencilerin eğitmen bakımına ilişkin algıları arttıkça, klinik uygulamaya yönelik olumlu tutumları da artmaktadır.