Multiple Sklerozlu Bireylerde Yorgunluk: Yalnızlık Düzeyi Ve Yaşam Doyumu İle İlişkisi

Aim: Fatigue has serious negative effects on patients' daily routines, work performance, family life, social and working life. The study was conducted to determine the effects of fatigue level on loneliness and life satisfaction in multiple sclerosis patients Methods: The research was conducted in the neurology outpatient clinic of a university hospital. The study sample comprised 94 individuals between 18-55 years of age, conscious, having multiple sclerosis at least one year, having no difficulty in communication and willing to participate in the study. Data were collected with the Personal Information Form, The University of California Los Angeles (UCLA) Loneliness Scale, Fatigue Impact Scale and Satisfaction with Life Scale. To analyze the data, frequency, percentages, mean values and Pearson correlation analysis were used. Results: In the study, the participants’ life satisfaction levels were high whereas their loneliness and fatigue levels were moderate. A significant relationship was determined between the mean scores the participants obtained from the general fatigue (r:0.413, r:-0.574), physical fatigue (r:0.376, r:-0.559) and social fatigue (r:0.459, r:-0.552) subscales and the mean scores they obtained from the loneliness and life satisfaction. Conclusion and Recommendation: Multiple sclerosis patients experience fatigue and loneliness. Patients' fatigue level affects loneliness and life satisfaction. In this context, it is recommended to make plans to reduce fatigue in multiple sclerosis patients and to monitor loneliness and life satisfaction levels.

Giriş: Yorgunluğun hastaların günlük rutinleri, iş performansı, aile yaşamı, sosyal ve çalışma yaşamı üzerinde ciddi olumsuz etkileri bulunmaktadır. Araştırma, multiple skleroz hastalarında yorgunluk düzeyinin yalnızlık ve yaşam doyumu üzerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Araştırma bir üniversite hastanesi nöroloji polikliniğinde yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini 18-55 yaş arası, bilinci açık, en az bir yıldır multiple skleroz tanısı almış olan, iletişim sorunu olmayan ve çalışmaya katılmaya istekli 94 birey oluşturmuştur. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu, Yorgunluk Etki Ölçeği, California Üniversitesi Los Angeles Yalnızlık Ölçeği ve Yaşam Doyumu Ölçeği ile toplanmıştır. Veriler SPSS (version 22) paket programında değerlendirilmiş ve verilerin analizinde frekans, yüzde, ortalama hesabı ve Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmada bireylerin yaşam doyumları yüksek, yalnızlık ve yorgunluk düzeyleri orta düzey olarak belirlenmiştir. Bireylerin genel yorgunluk (r:0.413, r:-0.574), fiziksel yorgunluk (r:0.376, r:-0.559) ve sosyal yorgunluk (r:0.459, r:-0.552) alt boyutu puan ortalamaları ile yalnızlık ve yaşam doyumu puan ortalamaları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Sonuç ve Öneri: Multiple skleroz hastaları yorgunluk ve yalnızlık yaşamaktadırlar. Hastaların yorgunluk düzeyi yalnızlık ve yaşam doyumunu etkilemektedir. Bu bağlamda multiple skleroz hastalarında yorgunluğun azaltılmasına yönelik planlamaların yapılması, yalnızlık ve yaşam doyumu düzeylerinin takip edilmesi önerilmektedir.